บทที่ 32

ตอนที่จิรายุเดินออกมา ฉันเพิ่งจะขยี้ผ้าเสร็จพอดี และกำลังเตรียมจะบิดตาก

"ทำอะไรน่ะ?"

เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำเอาฉันสะดุ้งโหยง

ฉันถือเสื้อเชิ้ตหันไปมองเขา แววตาฉายแววประหม่า "ฉันแค่คิดว่าพี่ช่วยฉันไว้ แล้วฉันก็ว่างพอดี เลยถือโอกาสซักเสื้อให้ค่ะ"

แปลกจัง ทั้งที่ฉันทำเรื่องดีๆ แท้ๆ ทำไมต้องรู้สึกประหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ